Generación del 37), skupiona wokół romantycznego Salonu Literackiego, która silnie krytykowała reżim.
Między 1838 i 1840 opór stawia Blok Francuski, powodowany dyskryminacją ludności pochodzenia francuskiego. Co więcej, w latach 1843–1851 okupując Montevideo, pomaga on Urugwajczykowi Manuelowi Oribe umocnić swój kraj. Chyląc się ku upadkowi, reżim de Rosasa musi zwalczać opór Bloku Francusko-Angielskiego w latach 1845–1848. Młode państwo poradziło sobie z tym wygrywając politycznie bitwę nad Vuelta de Obligado.
W ostatnich latach rządów de Rosasa wypowiedzenia posłuszeństwa władcy stają się powszechne. Jedno z nich zostało bardzo ciepło przyjęte przez Justo José de Urquiza, który zdecydował się na podobny krok, co rozwścieczyło dyktatora. Doprowadziło to do bitwy pod Caseros, w której wojska Urquiza, wspomagane siłami urugwajskimi i brazylijskimi, oraz przeciwnikami dyktatury, pokonały tysiące żołnierzy federalnych.
Po tym wydarzeniu, Juan Manuel de Rosas wyemigrował do Wielkiej Brytanii, a Justo José de Urquiza przejął przywództwo państwa.