Górna część mundurka posiada stojący kołnierz (tsume-eri) i jest zapinana na guziki ozdobione godłem szkoły. Spodnie mają proste nogawki i są jednego koloru. Noszony z nimi pasek jest zazwyczaj czarny. Niektóre szkoły wymagają, aby uczniowie nosili spinki przy kołnierzu przedstawiające szkołę lub klasę.
Drugi guzik (licząc od góry) męskiego mundurka może zostać oddany dziewczynie, co traktowane jest jako wyznanie miłosne. Guzik ten znajduje się najbliżej serca i uważa się, że zawiera uczucia z całego, trzyletniego pobytu w szkole. Praktyka ta stała się popularna za sprawą powieści Taijuna Takedy (1912–1976).
Tradycyjnie gakuran noszony jest z dopasowaną do niego (zazwyczaj czarną) czapką z daszkiem, jednakże dziś zwyczaj ten jest mniej powszechny.
Strój marynarski thumb|Uczennice w chramie Meiji, Shibuya, Tokio Strój marynarski (セーラー服, sērā-fuku) jest powszechnie stosowanym krojem mundurka, noszonym przez dziewczęta w szkołach średnich oraz czasami przez uczennice szkół podstawowych. Trafił do szkół w 1921 roku za sprawą Elizabeth Lee, dyrektor Fukuoka Jo Gakuin University w Fukuoce.