W 1863 roku właściciel zamku górnego, Stanisław Starowieyski, wydał w zamku ostatnie przyjęcie.
Architekt Napoleon Nawarski wykonał pomiary architektoniczne, na podstawie których w 1885 roku stworzono projekt konserwacji zamku, podjętej w 1906 roku.
W 1894 roku odsłonięto na górnym zamku pomnik Tadeusza Kościuszki, ufundowany przez społeczność Odrzykonia w setną rocznicę Insurekcji kościuszkowskiej. W tym czasie ruiny były już atrakcyjnym celem wycieczek, tym chętniej odwiedzanym, że na samo miejsce można było dojechać powozem. Pod względem piękności położenia i romantycznego wyglądu są to najpiękniejsze ruiny w Galicyi – pisał tuż przed wybuchem I wojny światowej Mieczysław Orłowicz w swym „Ilustrowanym przewodniku po Galicyi, Bukowinie, Spiszu, Orawie i Śląsku Cieszyńskim”, dodając poniżej: U stóp ruin, wznoszących się na prostopadle ku północy opadającej skale, stoi chata Jana Grochmala, który ma księgę pamiątkową z nazwiskami turystów i udziela objaśnień. thumb|left|Zamek z lotu ptaka W czasie I wojny światowej, w maju 1915 roku, walki o pozycje wokół zamku toczył składający się głównie z Polaków austriacki 57. Pułk Piechoty. W 1952 przemurowano częściowo elewację wschodnią i północną Zamku Wysokiego.