W wyborach w 1989 uzyskał mandat posła na Sejm X kadencji w okręgu Wrocław-Krzyki – w II turze wygrał z Henrykiem Swinarskim.. Pracował w Komisji Spraw Zagranicznych i w Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych, był także przewodniczącym Klubu Poselskiego SD (1990–1991). W wyborach w 1991 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję w okręgu wrocławskim z listy SD. W 1993 kandydował na senatora w województwie wrocławskimWiadomości, „Biuletyn Stronnictwa Demokratycznego” nr 18 z 1 września 1993, s. 4., a w 2001 ponownie na posła w okręgu wrocławskim z listy SLD-UP. W 2001 był jednym ze zwolenników podjęcia przez SD wyborczej współpracy z SLD i UPLesław Lech, Dlaczego z SLD i UP?, „Biuletyn Stronnictwa Demokratycznego” nr 8 z 25 kwietnia 2001, s. 2..
Po odejściu ze stanowiska prezesa Rafała Szymańskiego pełnił w latach 1993–2002 obowiązki wiceprzewodniczącego partii, następnie zasiadał w Radzie Naczelnej SD. Przez cały okres III RP przewodniczył Dolnośląskiej Radzie Regionalnej (DRR). Redagował również ukazujący się w latach 1992–2004 „Biuletyn Stronnictwa Demokratycznego”. W 2009 został jednym z liderów wewnątrzpartyjnej opozycji wobec przywództwa Pawła Piskorskiego.