thumb|300px|Cerkiew Staroobrzędowa na ul. Nowokuznieckiej w MoskwieRosyjska Cerkiew Staroprawosławna (ros. Русская Древлеправославная Церковь, РДЦ, Russkaja Driewlieprawosławnaja Cierkow, RDC) – jedna z dwóch staroobrzędowych cerkwi działających w Rosji, podlegająca hierarchii nowozybkowskoj.
Historia Cerkiew została założona na początku lat dwudziestych XX wieku przez tzw. biegłopopowców, którzy nie zaakceptowali Rosyjskiej Prawosławnej Cerkwi Staroobrzędowej (białokrynickiej). Arcybiskup Mikołaj (Pozdniew) i biskup Stefan (Rastorgujew) oddzielili się od dotychczasowych struktur Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej dając początek nowemu odłamowi "starego prawosławia".
Główny ośrodek nowego wyznania znajdował się początkowo w Saratowie, jednak w 1924 roku został przeniesiony do Moskwy do cerkwi św. Mikołaja Cudotwórcy na Cmentarzu Rogożskim. Od 1955 do 1963 roku hierarchowie Cerkwi przebywali w Kujbyszewie, by w 1963 roku ostatecznie osiąść w Nowozybkowie koło Briańska - od nazwy tego miasta wzięło się określenie hierarchia nowozybkowska będąca przeciwstawieniem białokrynickiej.
Sobór Katedralny w Nowozybkowie, zamknięty w latach 1938-1943, został ponownie otwarty dla wiernych w 1943 roku - od tego czasu nieprzerwanie odbywały się tu nabożeństwa staroobrzędowe.