Mimo iż część jego działaczy i sympatyków podjęła współpracę z rządem, sam Cankow nie został do niej dopuszczony z powodu sprzeciwu cara Borysa III, który obawiał się jego dyktatorskich dążeń.
Na emigracji 2 września 1944 premierem Bułgarii został działacz Bułgarskiego Ludowego Związku Chłopskiego, Konstantin Murawiew. Wkrótce potem Cankow opuścił ojczyznę i udał się do Wiednia, gdzie zapoczątkował formowanie popieranego przez hitlerowców rządu na uchodźstwie. Gabinet postawił sobie za cel agitację na rzecz utworzenia armii wyzwoleńczej, która miała odsunąć komunistów od sprawowania władzy w Bułgarii. Działania rządu na uchodźstwie nie przyniosły znaczących rezultatów. W listopadzie 1944 sformowano Bułgarski Pułk Grenadierów SS, który w ostatnich dniach wojny wziął udział w krótkotrwałych walkach z Armią Czerwoną. Tworzący go ochotnicy, podobnie jak ministrowie w gabinecie Cankowa, pozostali na emigracji, unikając w ten sposób represji ze strony komunistów.