Eufrozyna opolska (ur. między 1228 a 1230, zm. 4 listopada zap. 1292) – księżna kujawska, a następnie pomorska z dynastii Piastów, córka księcia opolsko-raciborskiego Kazimierza I i Wioli.
Życiorys Między 1257 a 1259K. Jasiński, Rodowód Piastów małopolskich i kujawskich, Poznań – Wrocław 2001, s. 63. wyszła za mąż za księcia kujawskiego Kazimierza I. Eufrozyna urodziła czworo dzieci: Władysława I Łokietka, późniejszego króla polskiego, Kazimierza II, księcia łęczyckiego Siemowita, księcia dobrzyńskiego, Eufemię, żonę księcia halickiego i włodzimierskiego Jerzego Lwowica z dynastii Rurykowiczów.
Według opisu Kroniki wielkopolskiej w 1261, chcąc zapewnić następstwo w księstwie swoim synom, próbowała otruć pasierbów, synów Kazimierza z poprzedniego małżeństwa: Leszka Czarnego i Ziemomysła, co stało się przyczyną ich buntuO. Balzer, Genealogia Piastów, Kraków 2005, s. 522.. Po śmierci męża, zmarłego 14 grudnia 1267 Eufrozyna objęła rządy regencyjne w dzielnicach, które przypadły w spadku jej nieletnim synom.