Sudan Anglo-Egipski – kondominium brytyjsko-egipskie, istniejące w latach 1899–1956. W 1956 roku uzyskało niepodległość jako państwo Sudan.
Opis Sudan Anglo-Egipski położony był w północnej Afryce, na południe od Egiptu. Państwo graniczyło z Włoską Afryką Wschodnią i Morzem Czerwonym na wschodzie, Francuską Afryką Równikową na zachodzie i rozciągało się aż do północnych granic Kenii, Ugandy i Konga Belgijskiego na południu. Stolicą Sudanu, podobnie jak dziś, był Chartum.
Głównymi towarami produkowanymi w kolonii były guma arabska i bawełna. Liczba ludności wynosiła około 6 milionów, a powierzchnia w przybliżeniu 2 500 000 km².
Kondominium było zarządzane przez generalnego gubernatora. Był on też osobą stanowiącą prawa i przepisy na terenie kolonii. Na terenie państwa używano flag: brytyjskiej i egipskiej.