Jan Borisowicz Gamarnik (), właściwie Jakow Cudikowicz Gamarnik (; ur. w Żytomierzu, zm. 31 maja 1937 w Moskwie) – radziecki działacz partyjny i państwowy, wojskowy oraz rewolucjonista narodowości żydowskiej, komisarz armijny I rangi, naczelnik (1929–1937), a w latach 1930–1934 równolegle I zastępca ludowego komisarza obrony i wiceprzewodniczący Rewolucyjnej Rady Wojskowej Republiki, wcześniej czołowa postać struktur partyjnych na Ukrainie, Dalekim Wschodzie i Białorusi. Aktywny uczestnik radzieckiego podoboju Ukrainy, został przewodniczącym Kijowskiego Gubernialnego Komitetu Rewolucyjnego (1920–1921), później przewodniczącym Kijowskiego Gubernialnego Komitetu Wykonawczego (1921–1923). Kolejno przewodniczący (1923–1926), I sekretarz Dalekowschodniego Komitetu Regionalnego WKP(b) (1926–1928), I sekretarz Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Białorusi (1928–1930) i redaktor naczelny „Krasnej zwiezdy” (1929–1930). Podczas wielkiej czystki, w obliczu zagrożenia aresztowaniem, popełnił samobójstwo.