Marija Aleksandrowna Spiridonowa, (ur. w Tambowie, zm. 11 września 1941 w lesie Miedwiediewskim koło Orła) – rosyjska działaczka rewolucyjna, przywódczyni lewicowej frakcji eserowców (w grudniu 1917 wyodrębnionej w partię lewicowych eserowców), w czasach sowieckich prześladowana i zamordowana.
Wczesne życie Pochodziła z rodziny szlacheckiej – jej ojciec był urzędnikiem państwowym.
W 1902 roku ukończyła żeńskie gimnazjum w Tambowie. Po śmierci ojca zmuszona była podjąć pracę, by zapewnić sobie utrzymanie. Pracowała jako sekretarka oraz urzędniczka zgromadzeń szlachty tambowskiej. Wtedy też przyłączyła się do organizacji eserowskiej stając się członkinią miejscowej grupy bojowej, której celem było zamordowanie radcy zarządu gubernatorskiego Gawriłły Łużenowskiego, który rok wcześniej brutalnie zdławił chłopskie bunty w guberni. 24 marca 1905 roku wzięła udział w studenckich wydarzeniach rewolucyjnych i została aresztowana na trzy tygodnie, przez co utraciła pracę urzędniczki. Udział w rewolucji zaważył później na odmowie przyjęcia jej do szkoły dla asystentów medycznych z uwagi na jej „niesolidność polityczną”. Będąc zaangażowaną w prace lokalnej grupy rewolucyjnej, była kochanką żonatego Władimira K. Wolskiego, lidera lokalnej PSR. 185px|thumb|Maria Spiridonowa w 1906