alteplaza – otrzymywana metodą rekombinacji DNA, identyczna molekularnie z tkankowym aktywatorem plazminogenu (t-PA). Podawana dożylnie. Jest to sterylna, oczyszczona glikoproteina o początkowym okresie półtrwania krótszym niż 5 minut, usuwana głównie przez wątrobę. W 1995 roku tromboliza z zastosowaniem alteplazy została po raz pierwszy uznana za skuteczną metodę leczenia ostrego udaru niedokrwiennego mózgu i od tego czasu jest stosowana w tym wskazaniu.
tenekteplaza – modyfikacja tPA o większej specyficzności wobec fibryny oraz dłuższym okresie półtrwania, co umożliwia podanie leku w postaci pojedynczego bolusu. Na podstawie metaanalizy opublikowanej w 2024 tenekteplaza nie jest gorsza niż alteplaza w leczeniu udaru niedokrwiennego mózgu w okresie 4,5 godzin od rozpoczęcia objawów. Ponieważ jej podanie jest prostsze niż alteplazy (bolus zamiast godzinnego wlewu), jest ona obiecującym substytutem dla alteplazy, wygodniejszym w użyciu i o możliwie wyższej skuteczności i lepszym profilu bezpieczeństwa.
reteplaza – modyfikacja tPA zawierająca 355 z 527 aminokwasów, o dłuższym okresie półtrwania.