Związek Wyzwolenia Wilna (lit. Vilniui vaduoti sąjunga) – organizacja społeczno-polityczna powstała w 1925 na Litwie stawiająca sobie za cel odzyskanie tzw. Litwy Wschodniej, według władz litewskich okupowanej przez Polskę.
Życiorys Korzenie organizacji sięgają 1922, gdy władze Litwy Środkowej wydaliły z Wilna 33 intelektualistów litewskich, którzy mieli zagrażać lokalnemu porządkowi politycznemu. Wśród wygnańców znaleźli się bracia Mykolas i Viktoras Biržiška oraz ks. Mečislovas Reinys. Z inspiracji powracającego z USA ks. Fabijonasa Kemiešisa założyli oni Związek Wilnian, który stawiał sobie za cel popularyzację prawdy o tzw. polskiej okupacji Litwy Wschodniej, a w konsekwencji doprowadzenie do realizacji umowy radziecko-litewskiej z lipca 1920 o włączeniu do Litwy Grodzieńszczyzny, Suwalszczyzny i Wileńszczyzny.
Bezpośrednim impulsem do powstania Związku stało się podpisanie w lutym 1925 przez władze RP konkordatu, który sankcjonował przynależność Ziemi Wileńskiej do Polski. 4 kwietnia 1925 kowieński sąd okręgowy dokonał rejestracji Związku.