ponad 30 deputowanych), którzy utworzyli frakcję parlamentarną Przyszłość i Wolność.
Kryzys finansowy doprowadził do upadku zdominowanego przez PdL rządu Silvia Berlusconiego, którego na stanowisku premiera w listopadzie 2011 zastąpił go Mario Monti, bezpartyjny senator dożywotni i były członek Komisji Europejskiej. Partia popierała początkowo techniczny gabinet, wycofała się jednak oficjalnie w grudniu 2012, co skutkowało dymisją premiera.
Na potrzeby wyborów parlamentarnych w 2013 Lud Wolności zorganizował blok wyborczy z Ligą Północną, partią Bracia Włosi – Centroprawica Narodowa i mniejszymi ugrupowaniami. Koalicja uzyskała poparcie około 30% wyborców, nieznacznie przegrała z lewicą skupioną wokół Partii Demokratycznej. W jej ramach PdL z wynikiem około 22% wprowadził po około 100 przedstawicieli do każdej z izb w parlamencie. Po dwumiesięcznym kryzysie politycznym partia zdecydowała się na współtworzenie z centrolewicową PD i blokiem Mario Montiego szerokiej koalicji, która powołała rząd Enrica Letty. W ramach tego gabinetu przedstawiciele PdL objęli pięć tek ministerialnych, w tym Angelino Alfano urząd wicepremiera.