Emmanuił Ionowicz Kwiring, ros. Эммануил Ионович Квиринг (ur. we wsi Fresenthal (ujezd nowouzienski guberni samarskiej), zm. 26 listopada 1937 w Moskwie) – rosyjski komunista pochodzenia niemieckiego, I sekretarz KP(b)U i członek WKP(b). Członek Komitetu Centralnego RKP(b) i WKP(b) (1923–1934).
Życiorys Urodził się na Powołżu w rodzinie niemieckiego kolonisty. Od 1906 roku zaangażowany w działalność eserowców, po 1912 roku związał się z ruchem bolszewickim. Rok później podjął współpracę z moskiewską „Prawdą”, pracował też jako sekretarz frakcji parlamentarnej bolszewików w Dumie IV kadencji.
Po wybuchu I wojny światowej aresztowany i wysłany do Jekaterynosławia, gdzie wybrano go w skład lokalnego komitetu SDPRR(b). Po rewolucji październikowej był sekretarzem SDPRR(b) oraz przewodniczącym lokalnej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich.
Od października 1918 do marca 1919 roku sprawował funkcję I sekretarza KP(b)U – opowiadał się za ścisłym powiązaniem Ukrainy z RFSRR oraz przyłączeniem jej wschodniej części do tzw.