thumb|Karol Drymmer w młodości thumb|Nekrolog Karola Drymmera w Kurierze Warszawskim thumb|Fragment grobu rodziny Drymmerów na Powązkach Wojskowych w Warszawie Karol Fryderyk Drymmer (Karol Drümmer) (ur. 29 sierpnia 1851 w Kielcach, zm. 2 sierpnia 1937 w Warszawie) – polski botanik i nauczyciel.
Życiorys Urodził się 29 sierpnia 1851 w Kielcach jako syn Teodora i Józefy z Kozłowskich. W 1872 r. ukończył gimnazjum klasyczne w Kielcach, a następnie studia przyrodnicze na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. W 1880 r. napisał rozprawę O oddychaniu roślin w tlenku azotu. Po studiach najpierw pracował jako nauczyciel prywatny, a następnie w latach 1881/82 wykładał geografię w warszawskiej szkole realnej, skąd został usunięty podczas rusyfikacji szkolnictwa. W latach 1886–1898 pracował jako urzędnik w Cukrowni „Walentynów” w Żychlinie k. Kutna oraz jako urzędnik Akcyzy w Sannikach. Później otrzymał posadę w Warszawskim Zarządzie Akcyzy. Miesiące letnie poświęcał badaniu polskiej flory. O 1896 był członkiem korespondentem Polskiego Towarzystwa Ogrodniczego. Podczas I wojny światowej został deportowany do Orenburga. W 1919 r. powrócił do Polski i pracował w Warszawskiej Izbie Skarbowej aż do przejścia na emeryturę w 1925 roku.