Po wybuchu wojny rosyjsko-tureckiej 1877–1878, założył w Peszcie komitet polski. W lipcu 1877 wziął udział w zjeździe w Wiedniu, gdzie wbrew jego woli powołano tajny Rząd Narodowy. Wziął udział w przygotowaniu tzw. wyprawy szeklerów, która miała zagrozić tyłom wojsk rosyjskich. Po kongresie berlińskim ogłosił dwie broszury pod pseudonimem W. Prawdzic: Aforyzmy polskie (Wiedeń 1878)Wersję cyfrową pierwodruku można znaleźć w serwisie Polona.pl i Głos patrioty z okazji wyborów (Wiedeń 1879)Pełny tytuł brzmi: Głos Patryoty (nie-posła, i nie-kandydata) z okazyi dokonywających się wyborów w 1879 r. do Rady Państwa Austryi : [w czerwcu 1879 r.]. W serwisie Polona.pl można obejrzeć wersję cyfrową publikacji., w których zalecał pracę organiczną i poparcie antysłowiańskiej polityki Austrii. W 1880 został redaktorem krakowskiej Reformy. W 1883 powołany do redakcji „Gazety Narodowej” we Lwowie.
Pochowany na lwowskim Cmentarzu Łyczakowskim.
Przypisy
Bibliografia Stefan Kieniewicz, Władysław Gołemberski, w: Polski Słownik Biograficzny, 1959–1960, t. VIII, s.