Czesław Sielicki (ur. 1933 w Baranowiczach, zm. 1996 we Włocławku) – polski leśnik, nauczyciel, sokolnik, działacz ochrony przyrody, myśliwy i działacz łowiecki, kynolog, członek Związku Sybiraków, odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi. Znany propagator tradycji łowieckich, szczególnie sokolnictwa, sygnalistyki myśliwskiej, tradycji pokotu złomu. Członek władz łowieckich różnego szczebla, za zasługi dla łowiectwa odznaczony m.in. Medalem św. Huberta i Złomem – najwyższymi odznaczeniami PZŁ.
Życiorys Urodzony na wschodzie Rzeczypospolitej, rodzinę deportowano na wschód po zajęciu tych ziem przez ZSRR w czasie następującej po tym fali represji. Po wojnie i przymusowym wysiedleniu z Kresów Wschodnich rodzice zamieszkali we Wrocławiu. Absolwent Wydziału Leśnego Akademii Rolniczej w Poznaniu. W czasie studiów zainteresował się tradycjami łowieckimi, w tym sokolnictwem i sygnalistyką myśliwską.
Pracował jako leśnik w Nadleśnictwie Rzepin, po czym jako nauczyciel w technikach leśnych w Goraju i Tucholi, następnie prowadził ośrodek łowiecki koło Pelplina, pełnił funkcję Łowczego Wojewódzkiego we Włocławku, a następnie Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody we Włocławku oraz Wicedyrektora Gostynińsko-Włocławskiego Parku Krajobrazowego.