W wyniku jej wykorzystania osiągnięto wiele sportowych sukcesów i światowych rekordów.

Wszystkie te osiągnięcia spełniały warunki na wyniesienie go na stanowisko dyrektora (Członka Zarządu) w Bayerische Motoren-Werke AG. W ten sposób 25 kwietnia 1925 Maxa Friza mianowano Dyrektorem Technicznym i w tym samym czasie nazwano go Głównym Konstruktorem firmy, pozycja, którą zachował do 13 września 1937. W związku ze swoim stanowiskiem, Friz podpisał się pod projektem silnika lotniczego BMW VI -nader istotnego dla lotnictwa niemieckiego- biorąc za niego odpowiedzialność. Samolot wyposażony w ten silnik wykorzystał Norweg Roald Amundsen zdobywając nim południowy biegun polarny i Szwajcar Walter Mittelholzer lecąc z Zurychu do Kapsztadu. Wiele samolotów nowo powstającej Luftwaffe było napędzanych przez silnik BMW VI. Friz odegrał również istotną rolę przy ustalaniu warunków licencji z amerykańską firmą Pratt & Whitney w sprawie produkcji na licencji silników „Wasp” i „Hornet”, które skierowały dalszy rozwój silników BMW w całkowicie inną stronę m.in. w kierunku silników gwiazdowych chłodzonych powietrzem. Od 21 grudnia 1934 do 15 listopada 1937 Friz był prezesem spółki BMW Flugmotorenbau GmbH (BMW Budowa Silników Lotniczych sp. z o.o.).