W żadnym ze startów nie plasował się poniżej siódmego miejsca, szesnastokrotnie stawał na podium, przy czym sześć razy zwyciężył. Wygrywał kolejno: 23 i 25 listopada w Kuopio, 18 grudnia w Steamboat Springs, 3 stycznia w Reit im Winkl, 8 stycznia w Libercu oraz 15 marca 2002 roku w Oslo. Dzięki tym wynikom zdobył Puchar Świata, wyprzedzając Gottwalda i Lajunena, dodatkowo zdobywając także Małą Kryształową Kulę za triumf w klasyfikacji sprintu.
Podwójne trofeum Pucharu Świata Ronny zgarnął także w sezonie 2002/2003. Dwunastokrotnie stawał na podium, tym razem odnosząc cztery zwycięstwa: 22 stycznia w Hakubie wygrał Gundersena, trzy dni później w Sapporo był najlepszy w starcie masowym, 9 marca w Oslo zwyciężył w sprincie, a 14 marca w Lahti wygrał kolejne zawody metodą Gundersena. W klasyfikacji generalnej zwyciężył z przewagą blisko 400 punktów nad Gottwaldem i trzecim Kircheisenem. Po raz drugi z rzędu zwyciężył także w klasyfikacji sprintu. mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 2003 roku przyniosły mu kolejne trzy medale. W Gundersenie Niemiec zwyciężył w skokach i na trasę biegu wyruszył z przewagą 30 sekund. W biegu przewagę tę jeszcze powiększył i sięgnął po złoty medal. W konkursie skoków do sprintu uplasował się na drugim miejscu za Hettichem, do którego tracił przed biegiem tylko 9 sekund.