W międzyczasie wojska Wellingtona zorientowały się, że zmuszony do ucieczki przed całym starciem francuski korpus Soulta najpierw wycofał się na północ, a teraz ruszył na południe, zagrażając siłom Wellingtona odcięciem od ich baz w Portugalii. Sądząc, że siły Soulta liczą zaledwie 15 000 ludzi, Wellington wyruszył mu naprzeciw 3 sierpnia, zostawiając 1 500 rannych pod opieką Hiszpanów. Zorientowawszy się nagle, że Soult ma ponad 30 000 ludzi, brytyjski dowódca zrezygnował z uderzenia i posłał jedynie lekką brygadę piechoty spiesznym marszem dla obsadzenia mostu na rzece Tag w miejscowości Almaraz. Brytyjczycy dotarli tam 6 sierpnia, tuż przed ariergardą Soulta. Wtedy, mając zabezpieczone połączenie z Lizboną, Wellington postanowił ponownie połączyć się z Cuestą, ale okazało się, że jego hiszpański sprzymierzeniec zostawił rannych Anglików Francuzom i nie należy mu więcej ufać.
Hiszpanie zapewniali Brytyjczyków, że od chwili wkroczenia do Hiszpanii będą zaopatrywani w żywność i furaż. W rzeczywistości, zaopatrzenie nie tylko nie napływało, ale hiszpańskie wojska wręcz groziły rabunkiem każdemu miastu, które dostarczyłoby żywności „sprzymierzeńcom”, co również przyczyniło się do odwrotu Wellingtona do Portugalii.
Przypisy