W listopadzie w Radomsku, przedstawiciele krakowscy i wielkopolscy zdecydowali, iż unia personalna z Węgrami nie jest możliwa. Okres bezkrólewia doprowadził do wybuchu wojny domowej w Wielkopolsce. 13 października 1384 Jadwiga Andegaweńska przybyła do Krakowa, gdzie w 3 dni później odbyła się koronacja kończąca najdłuższy w historii Polski okres bezkrólewia.
II unia II unia polsko-węgierska trwała od 1440 (koronacja Władysława Warneńczyka na króla Węgier) do jego śmierci w 1444. Polska i Węgry miały tego samego władcę, ale odrębne instytucje, co świadczyło, że była to unia personalna. Przyczynami decyzji o zostaniu królem przez Władysława III Warneńczyka było zagrożenie ze strony Turków wobec Węgier oraz panujące w kraju bezkrólewie. Z propozycją tą wyszedł Zbigniew Oleśnicki, faktyczny przywódca rady królewskiej, który do osiągnięcia pełnoletności przez Władysława Warneńczyka opiekował się nim.