Irene Dunne, właśc. Irene Marie Dunn (ur. 20 grudnia 1898 w Louisville, zm. 4 września 1990 w Los Angeles) – amerykańska aktorka, pięciokrotnie nominowana do Oscara. Odznaczona papieskim Krzyżem Laterańskim za przykładne życie i zasługi dla Kościoła Katolickiego.
8 lutego 1960 otrzymała własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6440 Hollywood Boulevard.
Życiorys Urodziła się w Louisville w stanie Kentucky. Była córką kapitana Josepha Johna Dunna, inspektora statków parowych, i Adelaide Antoinette Henry Dunne, muzykantki, która zainspirowała ją do rozwoju artystycznego. Miała młodszego brata Charlesa Roberta (1901–1981). Jej rodzina była pochodzenia irlandzkiego i niemieckiego. W wieku pięciu lat wzięła udział w inscenizacji Sen nocy letniej. Po tragicznej śmierci ojca, gdy miała 12 lat, przeprowadziła się z resztą rodziny do Madison w stanie Indiana, by zamieszkać z dziadkami ze strony matki. Matka nauczyła ją grać na pianinie, gdy była bardzo małą dziewczynką. Brała również lekcje śpiewu i śpiewała w lokalnych kościołach i szkolnych przedstawieniach przed ukończeniem studiów w 1916. Chcąc zostać nauczycielką muzyki, studiowała w Indianapolis Conservatory of Music, uzyskując dyplom w 1918. W 1926 ukończyła studia w Chicago Musical College. Marzyła o karierze w operze jako sopranistka.