Jaskier skalny (Ranunculus oreophilus M. Bieb.) – gatunek rośliny należący do rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae Juss.). Występuje w Alpach, Apeninach, w górach Kaukaz, w Karpatach i na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. W Tatrach jest dość częsty.
Morfologia left|300px|thumb|Kwiat jaskra skalnego zapylany przez owady Łodyga Wzniesiona, naga, słabo rozgałęziająca się. Ma wysokość 10–30 cm. Pod ziemią krótkie kłącze. Liście Dolne są 3–5 klapowe, o szerokojajowatych i zazębionych klapach, ich ogonki liściowe są ok. trzykrotnie dłuższe od blaszek. Liście łodygowe są 3-dzielne, o odcinkach lancetowatych i całobrzegich. Liście ciemnozielone. Kwiaty Na jednej łodydze wyrastają zwykle 1–3 duże kwiaty na obłych szypułkach. Są one 5-płatkowe, żółtego koloru i typowej dla jaskrów budowy – z licznymi pręcikami i słupkami. Miodnik przykryty jest zastawką o długości większej od szerokości i często wyciętą na końcu. Dno kwiatowe jest całe owłosione, czasami tylko zdarza się, że jest silnie owłosione u nasady i na szczycie, a łyse w środku. Owoc Liczne niełupki zebrane w półkulisty, nagi owoc zbiorowy o długości nie większej od szerokości. Gatunki podobne Roślina jest podobna do jaskra górskiego (R.