thumb|Nadzieja Drucka z mężem Maurycym O’Brienem de Lacy i dziećmi Nadzieja Drucka, po mężu O’Brien de Lacy (ur. 17 stycznia 1898 w Warszawie, zm. 29 sierpnia 1986 tamże) – polska pisarka, tłumaczka i działaczka społeczna.
Życiorys Urodziła się w rodzinie rosyjskiej w Warszawie na terenie Królestwa Polskiego jako córka Marii z Safonowiczów i Sergiusza Druckiego – carskiego generała i profesora Wojskowej Akademii Prawnej, przedstawiciela kniaziowskiego rodu Druckich. W czwartym roku życia powróciła z rodzicami do Petersburga, gdzie w 1914 r. ukończyła Instytut Smolny (ros. Смольный институт благородных девиц, Smolnyj Institut Błagorodnych Diewic). thumb|Uczennice w Smolnym Instytucie podczas lekcji tańca
Po wybuchu I wojny światowej Drucki, jego córka i dwaj synowie przeprowadzili się do Moskwy. Nadzieja zdała egzamin na medycynę, ale studiów nie rozpoczęła i została sanitariuszką Czerwonego Krzyża. W czasie wojny, pracując w , poznała przyszłego męża Maurycego (ślub wzięli w listopadzie 1917 w Moskwie). W sierpniu 1918 przyjechała wraz z mężem do majątku Augustówek, w którym przebywali razem do 1939.