Dywizja „Von Stumpfeld” (niem. Infanterie-Division „Von Stumpfeld”) – niemiecki związek taktyczny złożony z Niemców oraz ochotników rosyjskich, ukraińskich i kozackich na froncie wschodnim podczas bitwy o Stalingrad na przełomie 1942/1943 r.
Zarys historyczny Dywizja została sformowana 12 grudnia 1942 r. w zajętej części Stalingradu. Oprócz niemieckiej kadry oficerskiej i podoficerskiej (pochodzącej z różnych jednostek Wehrmachtu znajdujących się w kotle stalingradzkim) w jej składzie znaleźli się rosyjscy, ukraińscy i kozaccy ochotnicy, a także Rosjanie z policyjnych oddziałów Schutzmannschaften. Byli oni uzbrojeni głównie w zdobyczne uzbrojenie sowieckie. Nazwa dywizji i poszczególnych oddziałów pochodziły od nazwisk ich dowódców. W celu wzmocnienia dywizji bronią przeciwpancerną została do niej dołączona część 9 dywizji przeciwlotniczej Luftwaffe. Krótko przed kapitulacją niemieckiej 6 Armii feldmarszałka Friedricha Paulusa Dywizja „Von Stumpfeld” broniła się na obszarze fabryki traktorów, gdzie została zniszczona na pocz. lutego 1943 r.