W przeciwieństwie do stylu międzynarodowego konstruktywizm nie dążył do w pełni abstrakcyjnej i zdematerializowanej kompozycji, opierając się często na efektach kontrastu między elementami ciężkimi i lekkimi, sugerując przezwyciężenie grawitacji. Zakładane przez konstruktywistów zasady obejmowały początkowo anonimowość architektury i przejęcie metod przemysłowych w budownictwie, przejmując marksistowskie idee społeczne. Klasyczny konstruktywizm podkreślał też znaczenie samego procesu budowlanego, wprowadzając do architektury elementy wskazujące na możliwość kontynuacji i rozbudowy budynku, takie jak wybiegające w przestrzeń ramy, maszty, stropy.

Przedstawiciele Gerrit Rietveld Paul Artaria Iwan Leonidow El Lissitzky Hannes Meyer Konstantin Mielnikow Werner Moser grupa Praesens Mart Stam Władimir Tatlin Max Berg Buckminster Fuller Pier Luigi Nervi

Przypisy

Bibliografia Sina Ingberman, ABC. Internationale Konstruktivistische Architektur. 1922-1939, Brunszwik-Wiesbaden 1997,

Kategoria:Historia architektury współczesnej Kategoria:Style architektoniczne