Okazał się najlepszy na trasie biegowej, dzięki czemu zdołał wyprzedzić wszystkich konkurentów, mimo iż startował z dwunastej pozycji, ze stratą 54 sekund. W rywalizacji pucharowej wypadł słabiej niż w kilku poprzednich latach, zajmując siódme miejsce w klasyfikacji generalnej. W całym sezonie 2005/2006 czterokrotnie stawał na podium, przy czym 3 stycznia 2006 roku w Ruhpolding zwyciężył w sprincie.
Starty w dziewiątej edycji LGP zakończył na trzecim miejscu w klasyfikacji końcowej, przy czym wygrał jeden z czterech indywidualnych konkursów. W sezonie 2006/2007 osiągał przyzwoite wyniki, jednak pięciokrotnie nie zmieścił się w czołowej dziesiątce. Również pięciokrotnie znajdował się na podium, w tym wygrał Gundersena 6 stycznia w Oberstdorfie i sprint 20 stycznia 2007 roku w Seefeld. W klasyfikacji generalnej dało mu to piąte miejsce, za to w klasyfikacji sprintu był trzeci za Francuzem Jasonem Lamy-Chappuis i Magnusem Moanem. W lutym 2007 roku wziął udział w mistrzostwach świata w Sapporo, jednak nie zdobył żadnego medalu. Był piąty w Gundersenie i sprincie, a w konkursie drużynowym wraz z kolegami zajął czwarte miejsce. Austriacy przegrali walkę o brązowy medal z Norwegami o zaledwie 0,4 sekundy. Po zakończeniu tego sezonu postanowił zakończyć karieręSportowefakty.pl: Weekend wielkich powrotów w Kuusamo .