Leonid Kannegiser (; ur. w marcu 1896 w Petersburgu, zm. w październiku 1918 tamże) – żydowsko-rosyjski poeta, zabójca Mojsieja Urickiego.

Życiorys Urodził się w rodzinie inżyniera , m.in. dyrektora stoczni w Mikołajowie. Dzięki wysokiej pozycji ojca dorastał w wyjątkowo korzystnym środowisku społecznym, dostępnym wówczas jedynie nielicznym Żydom. Ukończył prywatne , a w latach 1915–1917 studiował na Politechnice Petersburskiej. Podobnie jak ojciec był zaangażowany w życie gminy żydowskiej, należał też do żydowskiej organizacji studenckiej. Pisał wiersze pod wpływem Michaiła Kuzmina, przyjaźnił się z Siergiejem Jesieninem.

Rewolucję lutową w 1917 r. przyjął pozytywnie i został junkrem w Michajłowskiej Szkole Artylerii. Wkrótce został przewodniczącym Związku Socjalistycznych Junkrów. Po wybuchu rewolucji październikowej początkowo nie był do niej nastawiony wrogo, co zmieniło się po zawarciu traktatu brzeskiego. Bronił siedziby Rządu Tymczasowego. Latem 1918 r. Czeka aresztowała i straciła grupę kadetów i oficerów z otoczenia Kannegisera, w tym jego bliskiego przyjaciela, Wiktora Perelcwejga. W odwecie Kannegiser postanowił zabić szefa Czeka, Mojsieja Urickiego. 30 sierpnia 1918 dostał się do siedziby Czeka, gdzie po zjawieniu się Urickiego, zabił go strzałem w głowę.