W górnym biegu rzeki dno jest często nierówne i znajdują się w nim liczne zagłębienia, w które wpadają okruchy skalne. Woda płynąca lub z dużą prędkością powoduje obracanie okruchów prowadzące do drążenia dna. Zjawisko to nosi nazwę eworsji i prowadzi do powstawania kotłów eworsyjnych. Eworsja prowadzi do rozwoju wodospadów, katarakt i progów skalnych, w których obrębie zachodzi erozja wsteczna. Może ona występować również na obszarze źródłowym i prowadzić do kaptażu.
W środkowym i dolnym biegu rzeki dominuje erozja boczna i akumulacja. Wraz ze zmniejszeniem spadku rzeki nurt rzeki przemieszcza się od jednego brzegu do drugiego, w wyniku czego brzegi są nieustannie erodowane przez nacierającą wodę. Prędkość wody jest zbyt niska aby prowadzić materiał skalny na dalsze odległości i jest odkładany w miejscu, gdzie prędkość jest niższa tworząc odsypy. W efekcie jeden brzeg jest niszczony, a przeciwległy nadbudowywany. W wyniku tych zjawisk rozwijają się meandry oraz bystrza i plosa.
Akumulacja rzeczna prowadzi do powstawania aluwiów, do których należą różne formy akumulacyjne takie jak: terasy zalewowe, odsypy i wały meandrowe, mielizny, łachy oraz stożki napływowe. Na aluwiach rozwijają się żyzne gleby aluwialne – mady.
Zobacz też
Procesy fluwioglacjalne Procesy eoliczne Procesy glacjalne
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Geomorfologia Kategoria:Potamologia