Władysław Hipolit Segda (ur. 25 maja 1895 w Przemyślu, zm. 1994 w Edynburgu) – polski szermierz, dwukrotny medalista olimpijski, oficer żandarmerii Wojska Polskiego II RP i broni pancernej Polskich Sił Zbrojnych, w 1986 mianowany pułkownikiem przez władze II RP na uchodźstwie.
Życiorys Władysław Hipolit Segda urodził się 25 maja 1895 roku w Przemyślu, w rodzinie Kazimierza i Marii z Łaszkiewiczów. Był jednym z pionierów szermierki sportowej w Polsce, nie tylko jako zawodnik, ale także działacz Polskiego Związku Szermierczego oraz PKOl. Walczył we wszystkich broniach, w każdej zostając indywidualnym mistrzem Polski (łącznie 13 tytułów). Trzy razy brał udział w igrzyskach olimpijskich (1928–1936), zdobywając brązowe medale drużynowo na IO w Amsterdamie i IO w Los Angeles. W tej samej konkurencji zdobył też brązowe medale na mistrzostwach świata w Liège (1930) i mistrzostwach świata w Warszawie (1934). Startował w barwach AZS Kraków, Legii Warszawa oraz Warszawianki.