Wincenty Godlewski (biał. Вінцэнт Гадлеўскі, Wincent Hadleuski; ur. w Szuryczach, zm. 24 grudnia 1942 w Małym Trościeńcu pod Mińskiem) – ksiądz rzymskokatolicki pochodzenia białoruskiego, białoruski wydawca, publicysta, dziennikarz i polityk narodowy, historyk Kościoła.

Młodość W latach 1908–1912 uczył się w seminarium katolickim w Wilnie. W 1916 r. ukończył Metropolitarną Akademię Duchowną w Petersburgu jako magister teologii. Następnie został skierowany do Mińska jako wikariusz w kościele katedralnym mińskiej diecezji katolickiej. Jako jeden z pierwszych księży wprowadzał do obrzędowości język białoruski. Pod koniec maja 1917 r. uczestniczył w I zjeździe białoruskiego duchowieństwa katolickiego, na którym wygłosił wykłady pt. „Палітычна-народная акцыя каталіцкага духавенства на Беларусі” i „Стварэнне каталіцкай партыі”. Następnie wraz z księdzem Adamem Stankiewiczem założył Białoruskie Zjednoczenie Chrześcijańsko-Demokratyczne. Pisał pod pseudonimem W. Skalimanouski artykuły do jego organu prasowego „Крыніца”.