Tarninów – jedna z dzielnic Legnicy. Zajmuje obszar ok. 45 ha – od ulicy Chojnowskiej do ulicy Złotoryjskiej oraz od ul. Jaworzyńskiej do Parku Miejskiego. Odrestaurowane po 1945 r. oraz po opuszczeniu przez wojska radzieckie terytorium miasta wille, kamienice i budynki użyteczności publicznej tworzą zgraną i harmonijną zabudowę z elementami eklektycznymi z XIX w., a także elementami modernistycznymi z XX wieku.
Powstanie Początek Tarninowa datuje się na lata 70. XIX w., z tym, że dzielnica powstawała etapami. Lata 1891–1912 to okres, kiedy wybudowano obecny budynek Kurii legnickiej i Wyższego Seminarium Duchownego wraz z przylegającym Placem Orląt Lwowskich. Zabytkowa dzielnica willowa została rozbudowana przed II wojną światową, a po 1945 roku Sowieci ogrodzili ją tworząc tzw. kwadrat. Mimo że wojska radzieckie opuściły Legnicę 13 września 1993 r., do dziś w kilku miejscach Legnicy stoją betonowe i ceglane mury oddzielające dawniej „kwadrat” od reszty miasta.