Andrzej Męciński z Kurozwięk (zm. 1618 r.) – absolwent uczelni w Lipsku, kalwinista, kasztelan wieluński (ok. 1603 r.), starosta brzeźnicki (2 kwietnia 1590-8 sierpnia 1602).
Syn Barbary Męcińskiej z Kobylańskich, i Alberta Męcińskiego, brat Jana Męcińskiego (pułkownika znaku pancernego) i Anny Męcińskiej. Był kalwinem, chociaż jego brat Wojciech Męciński (1598-1643), był jezuitą, misjonarzem, podróżnikiem, a ich wuj Krzysztof Kobylański (ok. 1520-1565) był poetą.
Był wybrany prowizorem przez protestancko-prawosławną konfederację wileńską w 1599 roku1599 г. — Акт конфедерации, заключенной в Вильно, шляхетством Речи Посполитой православного и протестантского исповеданий для взаимной защиты от гонений со стороны католического духовенства, s. 4.
Andrzej Meciński był współwłaścicielem ziem koło Dukli, Barwinka, Działoszyna i m. Smereczne (od 1592 r.). Około roku 1600 Andrzej Męciński w Działoszynie wzniósł obronny dwór.
Krzysztof Drohojowski, poślubił jego córkę Katarzynę Męcińską. Gdy w 1600 r. miasto Duklę wraz z okolicznymi miejscowościami otrzymał Krzysztof Drohojowski, w 1601 r.