Ireneusz Bober (ur. 6 kwietnia 1957 w Opatowie) – polski filozof, historyk filozofii.
Życiorys Absolwent II Liceum Ogólnokształcącego im T. Kościuszki w Sandomierzu. Studia filozoficzne odbył na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie w latach 1976–1980. Tytuł magistra uzyskał w 1980 na podstawie pracy: Wybrane problemy filozofii kultury na Polskich Zjazdach Filozoficznych w okresie międzywojennym. Stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie filozofii uzyskał na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w 1989 roku na podstawie rozprawy pt. Filozofia kultury Izydory Dąmbskiej, napisanej pod kierunkiem prof. dra hab. Andrzeja Nowickiego. W latach 1982–2008 pracownik naukowy Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach, początkowo jako asystent (1982–1989) w Zakładzie Filozofii, a następnie adiunkt (1990–2008) w Zakładzie Historii Filozofii. Członek Polskiego Towarzystwa Filozoficznego; członek Zespołu Redakcyjnego "PHAENOMENA – Zeszyty Naukowe" (w latach 1999–2004);