Ich groby stały się celem licznych żydowskich pielgrzymów. Pod koniec XIX wieku francuski podróżnik Victor Guérin opisał Kabul jako muzułmańską wioskę z 400 mieszkańcami. W wyniku I wojny światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 w sprawie podziału Palestyny przyznawała ten rejon państwu arabskiemu. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny na początku 1948 roku do wioski wkroczyły siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całym obszarze Galilei. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej Izraelczycy przeprowadzili w tym rejonie operację Dekel, i 15 lipca 1948 roku zajęli wioskę. Wysiedlono wówczas większość mieszkańców Kabulu, którzy znaleźli schronienie w Libanie. Po wojnie opuszczone domy zajęli arabscy mieszkańcy wysiedlonych wiosek ad-Damun, Mi’ar, al-Birwa i ar-Ruwajs. Dzięki temu Kabul zachował swój pierwotny charakter. W 1976 roku Kabul otrzymała status samorządu lokalnego.
Nazwa Pochodzenie nazwy miejscowości nie jest znane. Najbardziej prawdopodobnym wytłumaczeniem jest, że pochodzi ona od hebrajskiego słowa „gvul” oznaczającego „granica”.