Najwięcej członków związku rekrutowało się ze Spiszu i tam też ustanowiono siedzibę MKE – początkowo był nią Kieżmark (Késmárk, 1873–1884), później Lewocza (Lőcse, 1884–1891), a następnie Nowa Wieś Spiska (Igló, od 1891). Na terenie Węgier powstały sekcje terenowe. Powstała również jedna sekcja zagraniczna – we Wrocławiu (od 1887 r.) (Sektion Schlesien des UKV, M.K.E. Sziléziai-osztály). Wrocławska sekcja była jedną z najaktywniejszych (liczyła blisko 1000 osób), skupiała członków z Dolnego i Górnego Śląska. Wydawała również własny rocznik – Bericht der Sektion Schlesien des Ungarischen Karpathen-Vereins. W 1895 r. wybudowała w Dolinie Wielickiej schronisko „Śląski Dom” (Schlesierhaus, Sziléziai-ház, obecnie Sliezsky dom).

Towarzystwo miało również sympatyków i członków w Galicji (niewielu, gdyż działało tam Towarzystwo Tatrzańskie) – głównie Polaków z Krakowa i Lwowa – oraz w austriackiej części Górnego Śląska, tj. na Śląsku Cieszyńskim, gdzie członkami byli głównie Austriacy. Liczba członków w najlepszym okresie osiągała 5000.

W 1891 r. od MKE odłączyło się 5 sekcji (m.in. z Budapesztu), które założyły osobne Węgierskie Towarzystwo Turystyczne (Magyar Turista Egyesület, MTE) z siedzibą w Budapeszcie, które zajęło się także turystyką ogólną.