powiększony w 1908.
1902 – niewielki, kamienny schron turystyczny pod Dziumbierem w Niżnych Tatrach, znany jako Karlova ochranná chata. Wybudowała go sekcja z Bańskiej Bystrzycy. Popadł w ruinę w latach I wojny światowej i nie został odbudowanyKaliský Dušan: Čriepky z histórie banskobystrickej turistiky.Uhorský Karpatský Spolok/Karpatský Spolok, w: "Bystrický Permon", R. XII, čislo 4., október 2014, s. 15-16. W jego miejsce powstało później obecne schronisko im. Štefanika.
Działalność dydaktyczna i muzealna Oprócz działań podejmowanych bezpośrednio w górach towarzystwo również działać w dolinach, propagując tam turystykę górską. Chciało również dokumentować i upamiętniać bogatą kulturę ludową wielokulturowego rejonu, jakim był Spisz i Podtatrze.
Już w 1873 pojawił się pomysł wybudowania Muzeum Karpackiego. W 1876 powołano komisję muzealną i zaczęto gromadzić eksponaty, które magazynowano w różnych budynkach w Kieżmarku. Planowane były różne lokalizacje muzeum, ostatecznie zdecydowano się na Poprad. Zbieranie funduszy, budowa i przenoszenie eksponatów zajęło kilka lat i w 1887 uroczyście otwarto Muzeum Karpackie (Karpathen-Museum;