Kanał Dortmund-Ems (niem. Dortmund-Ems-Kanal) – droga wodna łącząca Dortmund z rzeką Ems. Zaprojektowany celem ułatwienia transportu do/z Zagłębia Ruhry i zwiększenia konkurencyjności niemieckich produktów. Stara trasa kanału krzyżuje się z rzekami Lippe, Stever oraz Ems. Nad rzeką Lippe skrzyżowanie biegnie poprzez most kanałowy z korytem kanałowym szerokości 15 metrów i długości 70 m. Konstrukcyjnie są one oparte na szerokich łukach. Leży on 18 m ponad lustrem wody w rzece. Po II wojnie światowej kanał musiał ulec poszerzeniu. Z uwagi na to, że poszerzenie tych odcinków, które leżały ponad poziomem gruntu stanowiło poważny problem techniczny i logistyczny, podjęta została decyzja o skonstruowaniu zupełnie nowego, równoległego odcinka kanału między Olfen i Münsterem. Po wybudowaniu jego, stara trasa kanału na tym odcinku została zamknięta dla żeglugi. thumb|left|Przebieg kanału Dortmund - Ems Posiada połączenie z licznymi szlakami wodnymi Niemiec. Sztuczna, południowa część kanału zaczyna się w porcie rzecznym w Dortmundzie, a kończy na 215 km przy śluzie Herbrum w pobliżu Meppen. Niedaleko Dortmundu, w Waltrop-Oberwiese znajduje się zabytkowa winda dla statków projektu szczecińskiego inżyniera Rudolfa Haacka, która umożliwiała pokonanie różnicy wysokości 14 m wykorzystując prawo Archimedesa.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kanał Dortmund-Ems · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.