Teofil Aleksander Rewoliński (ur. 14 marca 1821 w Rawie MazowieckiejAD Łowicz, Zesp. 1642-D, ASC Rawa Mazowiecka, j. [r.] 1821, nr 36., zm. 1899 w Radomiu) – polski lekarz, urzędnik sanitarny, wydawca i redaktor, kolekcjoner.
Życiorys Urodzony w zubożałej rodzinie szlacheckiej, jako syn Wojciecha, wachmistrza żandarmerii wojskowej, i Magdaleny z Kotlińskich. Uczył się kolejno w Rawie Mazowieckiej, Kielcach i Radomiu, gdzie w ciężkich warunkach materialnych ukończył gimnazjum. Dzięki stypendium, w 1842-1847 studiował w Cesarskiej Akademii Medyko-Chirurgicznej w Petersburgu. Następnie, do 1859, odsłużył stypendium rządowe w armii. Jeszcze w trakcie służby wojskowej objął stanowisko ordynatora Szpitala Ujazdowskiego w Warszawie, którego wykonywanie przerwał, skierowany do sztabu głównego wojsk rosyjskich w kampanii węgierskiej (1849). Później objął podobne stanowisko w Łowiczu. W 1852 Rada Lekarska Królestwa Polskiego przyznała mu stopień doktora medycyny po obronie (niedrukowanej) pracy De abscessu fridigo seu lymphatico.