Okres wpływów obcych 1527 – Sacco di Roma – splądrowanie Rzymu przez żołnierzy zaciężnych cesarza Karola V Habsburga. 1545–1563 – Sobór trydencki rozpoczyna kontrreformację, umocnienie pozycji zakonu jezuitów. 1645 – Republika Wenecka wykorzystując chwilowe załamanie Turcji rozpoczęła wojnę przeciwko Imperium Osmańskiemu. 1648 – w Neapolu i Palermo wybuchło powstanie ludowe (czwarte w ciągu 100 lat) przeciw Hiszpanom. 1700–1713 – koniec hiszpańskiej wojny sukcesyjnej, główną potęgą mającą wpływ na Włochów staje się Austria. 1796–1814 – Napoleon Bonaparte dokonuje inwazji na północną Italię, a potem na inne regiony. 1815–1832 – Austriacy tłumią powstanie, rozpoczyna się Risorgimento (zjednoczenie).

Risorgimento – „Powstanie”

Klęski Risorgimenta Odrodzenie włoskiej świadomości było inspirowane przez dwa przeciwstawne ruchy polityczne. Radykalny ruch „Młode Włochy” założony w 1831 roku przez Giuseppe Mazziniego dążył do zjednoczenia państwa poprzez powstanie ludowe. Natomiast skrzydło umiarkowane chciało doprowadzić do zjednoczenia przez utworzenie federacji państw rządzonych przez włoskich książąt. Ruch rewolucyjny został pobudzony już w 1846 roku po wyborze papieża Piusa IX, który wprowadził reformy w państwie kościelnym.