Do 1950 r. był etatowym pracownikiem Związku Harcerstwa Polskiego, następnie przez rok uczył w Liceum Ogólnokształcącym Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w Toruniu. W latach 1951–1952 był pracownikiem etatowym Wydziału Szkolno-Harcerskiego Zarządu Wojewódzkiego Związku Młodzieży Polskiej w Bydgoszczy.
Od 1952 r. pracował na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika, początkowo jako aspirant w Katedrze Historii Polski, następnie starszy asystent (1956), adiunkt (1956) i docent (od 1967) w Katedrze Historii Polski i Powszechnej XIX i XX wieku. Kierował na uczelni Studium Nauk Politycznych.
W 1971 r. przeszedł do pracy w Wyższej Szkole Nauczycielskiej w Bydgoszczy, gdzie jako docent (potem profesor nadzwyczajny) kierował Zakładem Nauk Politycznych, a także pełnił funkcję rektora uczelni, która już po jego śmierci została przemianowana na Wyższą Szkołę Pedagogiczną, a w 2005 r. weszła w skład nowo utworzonego Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego.
Był żonaty z Marią z domu Konkol (1934–1977). Ojciec Magdaleny.
Zmarł śmiercią tragiczną wraz z żoną Marią i dyrektorem WSN-u mgr Remigiuszem Kołodzińskim - wypadek samochodowy w Szadłowicach k. Inowrocławia 1 lipca 1974 r. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym nr 1 przy ulicy Grudziądzkiej w Toruniu (sektor F-7-1).