Agjej (अज्ञेय, właśc. Saććidanand Hiranand Watsjajan, सच्चिदानंद हीरानंद वात्स्यायन, ur. 7 marca 1911 w Kasja, zm. 4 kwietnia 1987) – indyjski poeta piszący w języku hindi (twórca nurtu eksperymentalnego dotyczącego poezji indyjskiej), krytyk i teoretyk literatury. Tworzył również powieści i opowiadania. Redaktor czasopism dotyczących tematyki literackiej i literacko-społecznej. Wielokrotny laureat indyjskich nagród literackich.
Życiorys Działacz antybrytyjskiego ruchu narodowego. W latach 1930–1934 aresztowany i osadzony w więzieniu. Następnie członek ruchu antyfaszystowskiego (lata 40.). W latach 1943–1946 był wcielony do armii indyjsko-brytyjskiej.
Wykładał literaturę, m.in. na: uniwersytetach indyjskich; Uniwersytecie Kalifornijskim; Uniwersytecie w Heidelbergu.
Twórczość W 1933 r. powstał jego pierwszy tom wierszy zatytułowany Bhagna-dut (Zwiastun klęski), w 1937 r. utwór prozaiczny pt. Wipathaga (Zbłąkana), w latach 1941–1944 powieść Śekar: ek dziwani (Śekar: historia jednego życia). Był on również jednym z autorów i redaktorów zbioru Tar saptak (Siedem strun) powstałego w 1943 r., który dał początek nurtowi eksperymentalnemu współczesnej poezji hindi. Agjej kontynuował ten nurt m.in.