Abram Słucki, ros. Абрам Аронович Слуцкий (ur. 1898 we wsi Parafiewka w ujeździe borznieńskim guberni czernihowskiej, zm. 17 lutego 1938 w Moskwie) – komisarz bezpieczeństwa państwowego II rangi, funkcjonariusz organów bezpieczeństwa i wywiadu radzieckiego, m.in. szef Wydziału Zagranicznego Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego (GUGB) w NKWD ZSRR.
Życiorys Słucki urodził się w rodzinie żydowskiego robotnika kolejowego. W młodości odbył praktyki w warsztacie rzemieślniczym, następnie pracował jako urzędnik w fabryce wyrobów bawełnianych.
W czasie I wojny światowej służył w armii carskiej jako ochotnik w 7 pułku strzelców syberyjskich. Aktywny uczestnik rewolucji październikowej i wojny domowej. W 1917 roku wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji, przyłączając się do frakcji bolszewickiej. W czasie wojny domowej walczył w Armii Czerwonej. W roku 1920 wstąpił do organów bezpieczeństwa, kolejno CzeKa /GPU/OGPU, gdzie dzięki cechom osobowościowym szybko piął się w górę.
Służbę rozpoczął we wrześniu 1920 jako zwykły funkcjonariusz CzeKa w Taszkencie. Szybko awansował na szefa Biura Politycznego CzeKa. Od 1921 do maja 1921 roku był szefem Tajnej Jednostki Operacyjnej na obwód Taszkentu.