Gacek sardyński (Plecotus sardus) – gatunek ssaka z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae). Endemit Sardynii, jest krytycznie zagrożony wyginięciem.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 2002 roku włosko-niemiecki zespół zoologów (Włosi – Mauro Mucedda i Ermanno Pidinchedda oraz Niemcy – Andreas Kiefer i Michael Veith), nadając mu nazwę Plecotus sardus. Holotyp pochodził z wnętrza jaskini w dolinie Lanaitto (), na wysokości 150 m n.p.m., w gminie Oliena, w prowincja Nuoro, w środkowo-wschodniej części wyspy Sardynia, we Włoszech.
Wcześniej umieszczany w obrębie P. austriacus lub P. auritus, ale ostatnio ponownie podniesiony do rangi gatunku na podstawie danych morfologicznych i molekularnych. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Plecotus: plekō „owijać, skręcać”; ους ous, ωτος ōtos „ucho”. sardus: „sardyński”, od Sardi „Sardyńczycy”, od gr. σαρδω Sardō „Sardynia”.
Zasięg występowania Gacek sardyński występuje endemicznie na Sardynii;