część 1, obejmująca fonetykę opisową). W 1938 roku opublikował Serbokroatisch aus Herzegovina, a następnie Drei polnische Mundarten. Góralisch, Nordmasowisch, Kujawisch. Dzięki dwóm pierwszym pracom uzyskał stopień naukowy doktora i docenta, a następnie pracę lektora języka polskiego na Uniwersytecie w Greifswaldzie. Publikacje o dialektach śląskich zyskały bardzo pochlebną recenzję Kazimierza Nitscha, ale u niemieckich studentów związanych z NSDAP wywołały wściekłe ataki (jego prace spalono na berlińskim bruku, a następnie zakazano ich publicznego rozpowszechniania). Spowodowało to relegowanie go ze stanowiska lektora, na które powrócił po osobistej interwencji Vasmera.W lipcu 1939 roku, jako notowanego przez Gestapo, wcielono go do Wehrmachtu w randze szeregowego (pomimo że jako docentowi przysługiwał mu stopień oficerski), z przydziałem do pielęgnacji koni, a później do kancelarii polowych ze względu na perfekcyjną znajomość kilku języków obcych. W wojsku służył do końca II wojny światowej, a więc prawie sześć lat. Na okupowanej przez NSDAP i Wehrmacht Ukrainie badał miejscowe dialekty. Od 1946 roku Olesch kontynuował karierę naukową w Niemczech, choć jak pisał Stanisław Urbańczyk: „Podobno Lehr-Spławiński proponował Oleschowi katedrę w Krakowie". Inna wersja mówi, że Olesch informował się u M.