Ci co stali na drodze, ginęli.
Uderzenie lansjerów zaskoczyło Hiszpanów jeszcze przed chwilą pewnych sukcesu. Teraz zaczęli się chwiać, a tylne ich szeregi zawracały konie do ucieczki. Widząc, że szeregi przeciwnika rzedną, ułani z jeszcze większym animuszem nacierali na nieprzyjaciela. Wkrótce, przerąbawszy się do miejsca, gdzie droga stawała się szersza, ruszyli najpierw kłusa, a potem galopem.
Jadący na czele płk Konopka, wraz z majorem Ruttie i kilkunastoma ułanami, oderwał się od reszty oddziału, który wydostał się w końcu na otwartą przestrzeń i tam zaczął się formować by odeprzeć kawalerię hiszpańską wylewającą się właśnie z wąwozu w pościgu za lansjerami. Dowódca polskiego pułku dotarł bezpiecznie do Mora, gdzie stacjonowały główne siły dywizji Valance’a, święcie przekonany o zagładzie swego oddziału. Tymczasem ten, sformowany przez szefa szwadronu Telesfora Kostaneckiego, przebił się przez wroga i okrężną drogą – przez Consuegrę – dotarł po kilku godzinach do Mora.