Krótko po święceniach został wicerektorem alumnatu zakonnego we Lwowie, gdzie wykładał też filozofię i nauki pomocnicze. Od 1895 był rektorem alumnatu lwowskiego, we wrześniu 1897 przeszedł na analogiczne stanowisko w Krakowie. Prowadził tam ponadto chór akademicki. W maju 1902 powrócił do Lwowa jako przełożony miejscowego domu zakonnego. Latem 1908 na krótki czas skierowany został do pracy w Turcji; był przełożonym domu w Adrianopolu, ale ze względu na kłopoty zdrowotne rychło powrócił do Lwowa. Po powrocie ponownie był przełożonym lwowskiego domu zakonnego oraz pierwszym radnym domowym.
Jagałła pełnił także wysokie funkcje we władzach centralnych zgromadzenia zmartwychwstańców. Uczestniczył w kapitułach generalnych w 1901, 1905, 1911 i 1920. W lipcu 1920 został asystentem i radnym generalnym, pełnił też funkcję rektora Papieskiego Kolegium Polskiego w Rzymie. W 1926 Jagałła wybrany został przełożonym generalnym zmartwychwstańców i odbywał liczne wizytacje domów zakonnych w Europie i Ameryce. Posiadał duże zdolności językowe, znał m.in. niemiecki, francuski, włoski, bułgarski, turecki. Prowadził obfitą korespondencję. Lata pełnienia funkcji generała pogorszyły stan zdrowia Jagałły, który w 1931, w związku z hospitalizacją, zamierzał złożyć godność.