thumb|240px|Grób Edwarda Csató na cmentarzu Wojskowym na Powązkach, 23 lipca 2008 Edward Csató (ur. 19 grudnia 1915 w Olszanicy, zm. 27 kwietnia 1968 w Warszawie) – polski eseista, krytyk i historyk teatru.
Życiorys Syn Józefa. W 1933 roku ukończył IV Państwowe Gimnazjum we Lwowie. Po maturze w 1937 podjął studia na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, które po wybuchu wojny kontynuował na tajnym Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Debiutował na łamach tygodnika „Sygnały” we Lwowie jako krytyk literacki. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939 roku. W latach 1942–1944 był żołnierzem AK. Pracował jako inspektor w Miejskim Wydziale Oświaty oraz kancelista w warsztatach kolejowych w Wilnie. W latach 1945–1947 przebywał w Łodzi, gdzie był publicystą „Robotnika” i „Dziennika Łódzkiego”.
Tuż po wojnie w Łodzi uczęszczał na wykłady Leona Schillera. Był też słuchaczem w katedrze estetyki kierowanej przez prof. Stefana Morawskiego na Uniwersytecie Warszawskim.
W latach 1947–1948 był redaktorem tygodnika „Nowiny Literackie”. Był twórcą i redaktorem naczelnym (w latach 1952–1968) dwutygodnika „Teatr”. Namówił do publikowania w tym piśmie praktyków sceny, np. Erwina Axera, czy Jerzego Kreczmara.