thumb|right| w architekturze Windows NT thumb|right|GDK wykorzystuje GDI (GDI) – starszy komponent systemów operacyjnych Microsoft Windows, odpowiedzialny za przedstawianie obiektów graficznych i przesyłanie ich do urządzeń wyjściowych, takich jak monitory i drukarki. Został zastąpiony przez interfejs programowania aplikacji (API) DirectDraw, później także przez API Direct2D. Aplikacje Windows używają Windows API do interakcji z GDI, do obsługi zadań takich jak rysowanie linii i krzywych, renderowania fontów oraz obsługi palet kolorów.
Podsystem używa GDI do renderowania elementów interfejsu użytkownika takie jak obramowania okien i menu. Inne systemy operacyjne posiadają komponenty podobne do GDI; przykładowo Mac OS miał QuickDraw, z kolei Linux i Unix zawierają X Window System.
Do najbardziej znaczących aspektów przewagi GDI nad bardziej bezpośrednimi metodami dostępu do sprzętu można zaliczyć umiejętność skalowania oraz abstrakcyjne reprezentowanie urządzeń docelowych. Korzystając z GDI można rysować na wielu urządzeniach, takich jak monitor i drukarka oraz spodziewać się prawidłowego odwzorowania w każdym przypadku. Cecha ta leży u podstaw większości programów WYSIWYG (, „to co widzisz jest tym co dostajesz”) dla systemów Windows.