dla zespołów Elements (kwartet smyczkowy), Absolute Ensemble i Ethel Ensemble, a dla włoskiej orkiestry kameralnej w Pescarze napisał utwór na sześciostrunową basową gitarę elektryczną i orkiestrę smyczkową (premierowe wykonanie we Włoszech w marcu 1995, z Patituccim jako solistą, a w sierpniu w Tokio przez New Japan Philharmonic Orchestra).
W 1998, wraz z Danilo Perezem na fortepianie, Patitucci tworzył Trio Roya Haynesa, które nagrało wysoko ocenioną przez krytyków płytę i objechało niemal cały świat podczas trasy koncertowej.
W 2000 odnowił kontakt z Wayne’em Shorterem i – będąc w składzie jego kwartetu (wraz z Danilo Perezem i Brianem Blade’em) – powtórzył światową trasę latem 2001. Rezultatem tournée była nowa płyta koncertowa: Footprints Live, nominowana do Grammy (natomiast studyjne już nagrania kwartetu, z 2003, czyli album Alegria był już nie tylko w gronie nominowanych ale i zdobywców Grammy).
Kolejne tournée, tym razem po Stanach Zjednoczonych, odbył Patitucci jesienią 2001, jako członek kwintetu złożonego z samych gwiazd.